Μετά από περισσότερα από 25 χρόνια, η ηπειρωτική Ευρώπη θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει ένα από τα πιο εντυπωσιακά φαινόμενα του σύμπαντος: την ολική έκλειψη Ηλίου. Η τελευταία φορά που συνέβη κάτι ανάλογο, ήταν τον Αύγουστο του 1999, και η επόμενη θα είναι εξίσου εντυπωσιακή. Το 2026, το μονοπάτι της έκλειψης θα περάσει από περιοχές της Ρωσίας, του Αρκτικού Ωκεανού και της Ισλανδίας, με την Ισπανία να βρίσκεται στο επίκεντρο της ολικότητας.
Το μονοπάτι της φωτεινής σκιάς
Η ολική έκλειψη ηλίου που θα συμβεί το 2026, είναι ένα σπάνιο αστρονομικό φαινόμενο που θα προσελκύσει παγκόσμιο ενδιαφέρον. Ξεκινώντας από τη βόρεια Ρωσία, η Σελήνη θα καλύψει πλήρως τον Ήλιο καθώς θα διασχίσει τον Αρκτικό Ωκεανό, την ανατολική Γροιλανδία και την Ισλανδία, φτάνοντας τελικά στην Ισπανία λίγο πριν από τη δύση του Ήλιου. Η κορύφωση της έκλειψης θα διαρκέσει περίπου 1 λεπτό και 50 δευτερόλεπτα σε συγκεκριμένες περιοχές της Ισπανίας, προσφέροντας στους κατοίκους της μοναδική θέα του φαινομένου.
Εντυπωσιακή φωτογραφία από δορυφόρο ολικής έκλειψης ηλίου
Το επόμενο σπουδαίο «ραντεβού»: Αύγουστος 2027
Η Ευρώπη δεν θα χρειαστεί να περιμένει πολύ για το επόμενο μεγάλο αστρονομικό φαινόμενο. Στις 2 Αυγούστου 2027, μια νέα ολική έκλειψη Ηλίου θα διασχίσει τη Νότια Ισπανία, το Μαρόκο, την Αλγερία, την Τυνησία, την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία, με τη νότια Ελλάδα να έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει μερική έκλειψη σε μεγαλύτερη κλίμακα.
Σημασία για την επιστήμη
Οι εκλείψεις Ηλίου είναι πολύ σημαντικές για την αστρονομία, καθώς επιτρέπουν στους επιστήμονες να μελετήσουν την ηλιακή κορώνα, την εξωτερική ατμόσφαιρα του Ήλιου, που είναι δύσκολο να παρατηρηθεί υπό κανονικές συνθήκες. Οι ερευνητές μελετούν την σύστασή της και τις αλλαγές της, οι οποίες σχετίζονται με τη δραστηριότητα του Ήλιου, προσφέροντας πολύτιμα δεδομένα για την κατανόηση των ηλιακών φαινομένων.
Μαγική εικόνα
Αστρονομικά φαινόμενα του 2026
Το 2026 υπόσχεται να προσφέρει πολλά εντυπωσιακά αστρονομικά φαινόμενα:
Δακτυλιοειδής Έκλειψη Ηλίου – 17 Φεβρουαρίου 2026: Ο ήλιος θα εμφανίζεται σαν ένας φωτεινός δακτύλιος γύρω από τη Σελήνη. Το φαινόμενο θα είναι ορατό από την Ανταρκτική και μέρη της Νότιας Αφρικής και Νότιας Αμερικής.
Ολική Έκλειψη Σελήνης – 3 Μαρτίου 2026: Μια «ματωμένη Σελήνη» θα εμφανιστεί στον ουρανό, και θα είναι ορατή σε περιοχές της Βόρειας και Νότιας Αμερικής, καθώς και στον Ειρηνικό και την Ασία.
Μερική Έκλειψη Σελήνης – 27-28 Αυγούστου 2026: Ορατή στην Ευρώπη, την Αφρική και την Ασία, με την Αθήνα να την παρακολουθεί το πρωί της 28ης Αυγούστου.
Υπερπανσέληνοι: Θα υπάρξουν τρεις υπερπανσέληνοι το 2026, στις 3 Ιανουαρίου, 24 Νοεμβρίου και 23 Δεκεμβρίου, όταν η Σελήνη θα φαίνεται μεγαλύτερη και πιο φωτεινή από το συνηθισμένο.
Μπλε Φεγγάρι τον Μάιο: Δύο πανσέληνοι μέσα στον ίδιο μήνα, στις 1 και 31 Μαΐου 2026.
Περσείδες: Η δημοφιλέστερη βροχή διαττόντων αστέρων, οι Περσείδες, θα κορυφωθούν στις 12-13 Αυγούστου 2026, με ιδανικές συνθήκες παρατήρησης λόγω της Νέας Σελήνης.