Οι ηλιακές εκλείψεις δεν είναι αποκλειστικότητα της Γης. Θεωρητικά, κάθε πλανήτης με τουλάχιστον ένα φεγγάρι σε τροχιά, θα είχε στιγμές όπου αυτό το φεγγάρι θα μπορούσε να καλύψει κάποιο μέρος του ήλιου του, για όποιον κοιτούσε ψηλά από την επιφάνεια του πλανήτη.
Στις 13 Αυγούστου, μία μόλις ημέρα μετά την ολική ηλιακή έκλειψη στη Γη, όπου η Σελήνη σκίασε προσωρινά τον Ήλιο, ακολούθησε μια αντίστοιχη ηλιακή έκλειψη στον Άρη.
Κοιτάζοντας ψηλά με την αριστερή του κάμερα Mastcam-Z, το ρόβερ της ΝASA, Perseverance, τράβηξε αυτή την εικόνα ενός από τους δύο δορυφόρους του Άρη, τον Φόβο και τη Δείμο, να καλύπτει μερικώς τον ήλιο.
Πιθανότατα να είναι ο Φόβος —το μεγαλύτερο από τα δύο φεγγάρια— που επισκιάζει τον ήλιο.
Γιατί αυτό είναι απίστευτο;
Μέχρι στιγμής, εμείς οι άνθρωποι είχαμε άμεση οπτική γωνία μόνο από τη Γη, την τροχιά της Γης και τη Σελήνη. Δεν έχουμε προσεδαφίσει ακόμη ανθρώπους στον Άρη, και παραμένει ασαφές πόσος χρόνος θα χρειαστεί μέχρι να συμβεί αυτό.
Αλλά οι ρομποτικοί εξερευνητές, όπως το Perseverance, μας επιτρέπουν να ταξιδέψουμε εκεί που δεν μπορούμε να πάμε οι ίδιοι.
Τέτοιοι «ταξιδιώτες», μας έχουν μεταφέρει στο διαστρικό διάστημα και σε ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα. Από τα δαχτυλίδια του Κρόνου μέχρι τη μακρινή, παγωμένη γειτονιά του Ποσειδώνα, οι ρομποτικές εξερευνητικές συσκευές επέτρεψαν στην ανθρωπότητα να επεκταθεί πολύ μακριά στο σύμπαν.
Και χάρη στο Perseverance και τα δύο του «μάτια» —τις δύο κάμερες Mastcam-Z που βρίσκονται ψηλά στο κατάρτι του— μπορούμε να ταξιδέψουμε απευθείας στην επιφάνεια του Άρη, να κοιτάξουμε ψηλά και να δούμε μια εξωγήινη ηλιακή έκλειψη!